حذف شد...

اینجا نه آسمانش " اوج " دارد /

نه خیالش " موج " /

اینجا " فوج "،" فوج " قبرستان دارد.

                                     فر ضیه ایی برای/

                                        فرض کردن/

                                    فر ضییتمان وجود ندارد/

                                         یک کلمه/

                                    " ...دوستت ندارم... "

                                      شاید از کنار هم رد شدیم/

                                            چند سال پیش/

                                     بی آنکه یکدیگر را بشناسیم/

                                     شاید آن صدا که روزی تو را به اشتباه صدا زد/

                                               من بودم/

                                    شاید شبی هر دویمان در یک زمان از خواب پریده باشیم/

                                   شاید اسکناسی که امروز در دست من است/

                                  سالیان پیش دست تو را لمس کرده/

                                  ببین من و تو چقدر " فاصله های " مشترک داریم/

                                  و از کجا معلوم سالیان بعد آن پیر مرد که از کنار تو می گذرد "من" نباشم/

                                 و شاید تو آن پیر زن...

                                و شاید.

شاید،ما نتوانیم رنجی که می کشیم را

تبدیل به یک اثر والای هنری کنیم.

ولی این " هنر " را داریم که رنج خود را

زندگی کنیم.

                                           بغض داشت/ می لرزید/

                                           خودش را پهن کرده بود/

                                          روی کاشی های سرد و کثیف مستراح/

                                          دیگر حواسش به مزه آن لوله سیاه توی دهنش نبود/

                                          پلک هایش را روی هم فشرد/

                                          ماشه را چکاند.

حالا حکایت ما...

حکایت ما تو این دوره و زمونه ،حکایت اون ۲ تا اسب بسته شده به گاریه که:

چشماشون رو بستن،یه عالمه بار سوار گاری کردن و تو سر بالایی باید حرکت کنن.

حالا،بار سنگین/سر بالایی/شلاق های گاریچی/چشم و گوش بسته و قوای نداشته/

داد زدن های مرد گاریچی/...همه و همه... زورمون به هیچ کس و هیچ چیز نمی رسه/:

                                 " داریم همدیگر و * دندون * می گیریم "

" سر گرد انم "،

مثل گل آفتاب گردان در روزهای ابری.